atom

ต่อมาเมื่อมีความต้องการใช้พลังงานที่สูงขึ้นในช่วง GeV จึงต้องทำให้อนุภาคเคลื่อนที่
เร็วขึ้น แต่เมื่ออนุภาคเคลื่อนที่จนใกล้ความเร็วแสงมากๆ มวลก็เปลี่ยนไปตามทฤษฎีสัมพัทธภาพ ดังนั้นความถี่วิทยุ เดิมที่เคยคงที่ จึงต้องมีการเปลี่ยนแปลง เกิดเป็นเครื่องเร่งอนุภาคชนิดใหม่
ที่อาศัยหลักการคล้ายๆ กัน แต่ความถี่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่คลื่นวิทยุสามารถเปลี่ยน
แปลงได้ เรียกว่า "เครื่องเร่งอนุภาคซินโครตรอน" ( synchrotron accelerator) และถือว่าเป็น
เครื่องเร่งอนุภาคที่ได้รับการพัฒนามากสุดในปัจจุบันนี้

	ลองเปรียบเทียบพลังงานที่อิเล็กตรอน ได้รับจากเครื่องมือแต่ละชนิดดูนะคะ บนสุดคือถ่านที่มีความต่างศักย์ 1 โ วลต์ อิเล็กตรอนที่ถูกเร่งได้รับพลังงาน 1 eV ตรงกลางคือโทรทัศน์ ที่เราใช้ในชีวิต ประจำวัน อิเล็กตรอนได้รับพลังงาน ประมาณ 2 x 10⁶eV ล่างสุดเป็นเครื่องเร่งอนุภาคซินโครตรอน สามารถเร่งอิเล็กตรอนให้มีพลังงานสูงมาก ถึง 10¹² eV

แม้ว่าเครื่องเร่งอนุภาคต่างๆที่สร้างขึ้น จะแตกต่างกันด้วยหลักการทำงานและขนาด แต่มีส่วนประกอบพื้นฐานที่เหมือนกัน 3 ส่วนดังนี้
1. แหล่งกำเนิดไออน ( ion source) หรือ แหล่งกำเนิดอิเล็กตรอน ( electron gun)
2. ห้องเร่งอนุภาคสำหรับเร่งอนุภาคให้มีความเร็วสูงขึ้น ( accelerator chamber)
3. ระบบลำเลียงลำอนุภาค ( beam transport system)
(ดูรายละเอียดเกี่ยวกับส่วนประกอบพื้นฐานของเครื่องเร่งอนุภาค)

           อิเล็กตรอนและโพสิตรอนถูกสร้างขึ้นที่แหล่งกำเนิดไออนซึ่งเป็นเครื่องเร่งอนุภาค
เชิงเส้น (ในภาพคือส่วนที่เป็นเส้นตรงขาวคาดด้วยสีน้ำเงิน)   และส่งเข้าสู่เครื่องเร่งอนุภาค
ซินโครตรอน(ในภาพคือส่วนของวงกลมสีขาวถ้ามองที่ภาพมุมบนขวาจะเป็นวงกลมวงใน) เพื่อเร่งให้มีพลังงานสูงสุด      จากนั้นจะผ่านระบบลำเลียงอนุภาคเพื่อนำไปเก็บสะสมไว้ที่
วงแหวนกักเก็บ(storage ring) เพื่อรวบรวมให้มีอนุภาคมากขึ้น(ในภาพคือส่วนของวงกลม
สีส้มถ้ามองที่ภาพมุมบนขวาจะเป็นวงกลมวงนอก) เมื่อมีอนุภาคมากพอแล้ว ลำโพสิตรอน
จะถูกส่งไปในทิศทางตามเข็มนาฬิกา แต่ลำอิเล็กตรอนจะทวนเข็มนาฬิกา แล้วทั้งสองลำนี้
จะพุ่งเข้าชนกันในเครื่องตรวจสอบ(detector)(จากภาพแสดงด้วยแท่งสีเหลือง)  จากนั้น
จึงทำการค้นหาอนุภาคที่เกิดขึ้นหลังการชนต่อไป