ต่อมานักฟิสิกส์ได้สังเกตอนุภาคและกำหนดให้อนุภาคมีสมบัติอีกหนึ่งสมบัติ
นั่นคือ" ความประหลาด "(strangeness) สำหรับที่มาของความประหลาดนี้มาจากการ
ศึกษาอนุภาคเค - มีซอน ซึ่งเกิดขึ้นในปริมาณที่มากหลังการชนของอนุภาคที่ระดับ
พลังงานสูงหลังจากนั้น นักวิทยาศาสตร์พบว่ามีบางอย่างที่น่าประหลาดใจนั่นคือมัน
เป็นอนุภาคที่มีช่วงเวลาที่ปรากฏนานกว่าที่ทำนายไว้  กฏการสลายตัวบางกฏไม่เป็นจริง
สำหรับการสลายตัวของอนุภาค เค-มีซอน
          

         เมอร์เรย์-เกลล์มันน์ (Murray Gell-Mann) เสนอว่า อนุภาคเค-มีซอน และอนุภาค
อื่น ๆ มีสมบัติใหม่นั่นคือ "ความประหลาด(strangeness)" เขาพยายามจัดรูปแบบ
ความประหลาดของอนุภาคแต่ละอนุภาคเพื่อที่แบ่งแยกชนิดของอนุภาคที่ถูกค้นพบ
ได้อย่างชัดเจน โดยใช้คณิตศาสตร์ แต่ยังไม่ค่อยดีนัก หลังจากนั้นมีการทำนายว่าจะมี
การค้นพบอนุภาค " โอเมกา " (W) ซึ่งภายหลังมีการค้นพบการพบซึ่งยืนยันว่า การทำนายของเกลล์-มันน์มีความถูกต้อง