อะไรคือสิ่งที่ทำให้เราสามารถศึกษาเอกภพในอดีตได้?
นักดาราศาสตร์เรียนรู้ การเกิด วิวัฒนาการ
และลักษณะทางกายภาพของดวงดาวดวงหนึ่งๆ
ได้จากการศึกษาแสงของดาวเหล่านั้นที่เดินทางมาถึงเขา
ในทำนองเดียวกันนักจักรวาลวิทยา(Cosmologist)
หรือผู้ที่ทำการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับการเกิด
และวิวัฒนาการของเอกภพก็ต้องอาศัยแสงเช่นเดียวกัน
พวกเขากำลังศึกษาการกำเนิด และคุณสมบัติของเอกภพจากแสง
แต่เป็นแสงที่มองไม่เห็นด้วยตา
แสงนั้นมีชื่อว่าคลื่นคอสมิกไมโครเวฟแบ็กกราวน์ (Cosmic Microwave
Background radiation หรือ CMB)
คลื่นคอสมิกไมโครเวฟแบ็กกราวน์นี้เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่อยู่ในช่วง
3 x 108 ถึง 3 x 1011 เฮิร์ต ซึ่งเป็นความถี่ย่านไมโครเวฟ
คลื่นไมโครเวฟนี้ในปัจจุบันเป็นหลักฐานทางที่ช่วยให้เราศึกษาลักษณะของเอกภพย้อนอดีตไปได้ไกลที่สุด
เนื่องจากว่าแสงนี้เกิดขึ้นเมื่อเอกภพมีอายุแค่ 300,000 ปีเท่านั้น
ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าอาจจะอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งถึงสองหมื่นล้านปีที่แล้ว
|
คลื่นคอสมิกไมโครเวฟแบ็กกราวน์ถูกค้นพบโดยบังเอิญในปี ค.ศ.1965
โดยนักฟิสิกส์ชาวอเมริกันชื่อ อาร์โน เพนเซียส และ รอเบิร์ต วิลสัน
ขณะกำลังทดสอบเครื่องรับสัญญาณไมโครเวฟความเร็วสูง
พวกเขาพบคลื่นรบกวนที่มากกว่าที่คิด คลื่นนี้มีความแรงสม่ำเสมอเท่า ๆ
กันในทุกทิศทางและเท่าเดิมตลอดทั้งปี พวกเขาจึงสรุปว่า
คลื่นที่เขาพบก็คือคลื่นคอสมิกไมโครเวฟแบ็กกราวน์
ซึ่งหนึ่งในผู้บุกเบิกวิชาจักรวาลวิทยา จอร์จ กามอฟ (George Gamow)
ได้ทำนายเอาไว้ก่อนหน้านั้นไม่นานนัก
|