เหล็กกล้าเป็นโลหะที่สำคัญยิ่งทางวิศวกร   เราจะแทนเฟสแต่ละเฟสด้วยอักษรกรีก

   ออสเทนไนท์  เป็นสารละลายของแข็ง  ดำรงสถานะอยู่ได้ที่อุณหภูมิสูง  มีรูปผลึกแบบ FCC  (  Face center cubic ) 

   เฟสแอลฟ่า เรียกใหม่ว่า เฟอร์ไรท์

   เฟอร์ไรท์  มีรูปผลึกแบบ  BCC  (Body center cubic)  มีความหนาแน่นน้อยกว่า FCC  

   Fe₃C  เรียกว่า ซีเมนไทท์   ประกอบด้วย  คาร์บอน  6.67 %  โดยน้ำหนัก   ส่วนของแข็งยูเทคติก ประกอบด้วย  แอลฟ่า +  ซีเมนไทท์  เรียกชื่อใหม่ว่า เพิร์ลไลท์

• Fe - C คาร์บอนต่ำกว่า  4 %
• อุณหภูมิน้อยกว่า  1000 ^o C

    ปฏิกิริยายูเทคติกในของเหลว เมื่อมาเกิดกับของแข็ง  ให้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ปฏิกิริยายูเทคตอย  

• austenite > ferrite+cementite
• gamma > alpha + Fe₃C

     ของแข็งยูเทคตอยมีโครงสร้างแบบ Lamella

โครงสร้างทางจุลภาค

   เริ่มต้นเย็นตัวผ่านอุณหภูมิ T₂   ออสเทนไนท์บางส่วนเปลี่ยนเป็นซีเมนไทท์  ส่วนที่เหลือมีปริมาณเหล็กเพิ่มขึ้น เปลี่ยนแปลงไปตามเส้นของเหลว

   เมื่ออุณหภูมิลดลงจนถึงอุณหภูมิยูเทคตอย  ออสเทนไนท์ที่เหลือเกิดปฏิกิริยายูเทคตอย  และเปลี่ยนเป็นเพิร์ลไลท์ ( แอลฟ่า + ซีเมนไทท์)  

   ที่อุณหภูมิห้อง  โครงสร้างสุดท้ายประกอบด้วย  ซีเมนไทท์ที่เกิดขึ้นบริเวณขอบเกรน  และ ล้อมรอบด้วยเพิร์ลไลท์  (ยูเทคตอย)

โครงสร้างทางจุลภาค

    บางครั้งเราต้องการให้ผิวด้านนอกของเหล็กกล้าแข็งขึ้น  ให้นำชิ้นงานไปไว้ในห้องที่มีไอของคาร์บอนมากๆ  และเพิ่มอุณหภูมิให้สูงขึ้น  คาร์บอนจะแพร่เข้าไปในผิว    กระบวนการดังกล่าวนี้ตรงกันข้ามกับกระบวนการบน เรียกว่า Carburizing

    ความแข็งแรงของเหล็กกล้าจะเพิ่มขึ้น  ถ้าเป็นของแข็งยูเทคติกและยูเทคตอย   แต่ถ้ามีซีเมนไทท์ผสมอยู่มาก มันจะเปราะและแตกหักง่าย

    ในรูปภาพได้จากการเตรียมตัวอย่างโดยการกัดด้วย  alkaline sodium  picrate (เป็นสารที่อันตรายมาก   และระเบิดได้)  ทำให้ผิวของซีเมนไทท์ปรากฎเป็นสีน้ำตาลดำ  ส่วนฟอร์ไรท์ไม่ทำปฏิกิริยาเป็นสีเดิม

    ในรูปภาพได้จากการเตรียมตัวอย่างโดยการกัดด้วย  alkaline sodium  picrate (เป็นสารที่อันตรายมาก   และระเบิดได้)  ทำให้ผิวของซีเมนไทท์ปรากฎเป็นสีน้ำตาลดำ  ส่วนฟอร์ไรท์ไม่ทำปฏิกิริยาเป็นสีเดิม