มรณกรรมของโคลัมเบีย

17.35 น.        ปิดประตูห้องสัมภาระ เก็บแผงกระจายความร้อน
18.50 น.        ผู้บังคับการและนักบินสวมชุดสีส้ม เข้าประจำที่นั่งด้านหน้าซ้ายและขวา
20.15 น.        จุดเครื่องยนต์เป็นเวลาสองนาทีครึ่ง พายานออกจากวงโคจร
20.44 น.        เข้าสู่ขอบบรรยากาศที่ระดับ 121 กิโลเมตร อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้น
20.53 น.        ศูนย์ควบคุมพบเซนเซอร์วัดอุณหภูมิสำหรับระบบไฮดรอลิกที่บังคับแฟลปปีกซ้ายบกพร่อง
20.56 น.        เซนเซอร์ที่ระบบลงจอดในห้องเก็บล้อด้านซ้ายรายงานการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิในสายเบรกและล้อ

20.58 น.        เซนเซอร์สามตัวที่ปีกซ้ายซึ่งฝังอยู่ในโครงสร้างเสียหาย
20.59 น.        เซนเซอร์แปดตัวที่ปีกซ้ายซึ่งทำหน้าที่วัดอุณหภูมิและความดันล้อเสียหาย

        “โคลัมเบีย จากฮุสตัน เราเห็นข้อความเกี่ยวกับความดันยางของคุณ และเราไม่ได้ยินข้อความสุดท้ายจากคุณ”
        “รับทราบ...เออ...” ผู้บังคับการยานตอบ แล้วสัญญาณก็ขาดหายไป ไม่มีคำพูดอีก การส่งข้อมูลอัตโนมัติหยุดลง
        นั่นตรงกับวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เวลา 21.00 น. ตามเวลาประเทศไทย กระสวยอวกาศโคลัมเบียอยู่สูง 63 กิโลเมตรเหนือเท็กซัส เคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่าเสียง 18.3 เท่า
        หมดหวังที่จะพบผู้รอดชีวิต!