เริ่มต้นของการบอกเวลา

ตอนเช้า ผู้ที่อยู่ห่างซีกโลกเหนือเห็นเงาของสิ่งต่างๆ ชี้ไปทางตะวันตกแล้วเงาค่อยๆ สั้นลง จนถึงเวลาดวงอาทิตย์อยู่สูงสุดในเวลาเที่ยงเงาจะสั้นที่สุด

      ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาว ไม่เพียงแต่จะเป็นที่หมายทิศทางแต่ยังเป็นเครื่อง บอกเวลาด้วยระหว่างเวลากลางวัน ตอนเช้าผู้ที่ห่างซีกโลกเหนือเห็นเงาของสิ่งต่างๆ ทอดไปทางตะวันตก แล้วเงาค่อยสั้นลงจนถึงดวงอาทิตย์อยู่สูงสุดในเวลาเที่ยง เงาจะ สั้นที่สุด ตอนบ่ายเห็นเงาทอดไปทางตะวันออก ยาวขึ้นๆ จนเย็น เมื่ออาศัยความยาว ของเงา เขาสามารถประมาณเวลาของวันได้

นาฬิกาทราย	นาฬิกาเทียน	นาฬิกาน้ำ	นาฬิกาแดด

       ในสมัยก่อนที่จะมีนาฬิกาเชิงกลใช้ การวัดเวลาได้อาศัยเงาต้นไม้หรือเสา ใช้หมาย ตำแหน่งดวงอาทิตย์โดยทำที่หมายไว้บนพื้นดิน ซึ่งจะเห็นเงาทอดลงมาแบ่งเวลากลางวันออก เป็นชั่วโมงๆ กัน เรียกว่า นาฬิกาแดด ต่อมาได้มีการใช้ท่อนโลหะหมายเงาบนพื้น หิน หรือโลหะ เวลากลางคืนไม่มีเงาดวงอาทิตย์ ชาวอียิปต์โบราณใช้ภาชนะใส่น้ำมีรูเล็กๆ เจาะไว้ ให้น้ำไหลออกและทำขีดที่หมายไว้ที่ภาชนะนั้น เมื่อน้ำไหลออกไป ระดับน้ำค่อยๆ ลดลงจาก ขีดที่หมายไว้เบื้องบนถึงขีดที่หมายไว้ต่ำลงมาเป็นลำดับ เป็นวิธีบอกเวลาที่ผ่านไป หน้าปัดนาฬิกาโดยมากมีเลขลำดับบอกชั่วโมงจาก ๑ ถึง ๑๒ และอ่านเวลาเป็นเช้า (ante meridian, A.M. หรือก่อนเที่ยง) หรือบ่าย (post meridian, P.M.หรือหลังเที่ยง) นาฬิกา บางเรือนมีเลข ๒ สำรับ สำรับหนึ่งจาก ๑ ถึง ๑๒ สำรับสองจาก ๑๓ ถึง ๒๔ เลข ๑๓ อยู่ใต้เลข ๑ เลข ๑๔ ถัดเลข ๒ ฯลฯ เลขเหนือ ๑๒ ขึ้นไปชี้บอกชั่วโมงบ่ายและค่ำ นอกจากน้ำ เขาใช้ทรายให้ไหลเทลงจากภาชนะส่วนบนมาส่วนล่างกำหนดเวลา เป็นชั่วโมงๆ ได้ การใช้เทียนไขเผาไหม้ลงไปหมายบอกเวลา ก็มีใช้กันเป็นเวลานาน นาฬิกา แบบใหม่ เดินด้วยลูกตุ้มน้ำหนัก เชิงกล และไฟฟ้า

จาก   สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน

หน้าที่

1. เริ่มต้นของการบอกเวลา
2. นาฬิกายุคแรก
3. นาฬิกาของกรีซ
4. กาลิเลโอ
5. นาฬิกาควอทซ์ (Quartz)
6. นาฬิกาแบบพกพาได้
7. นาฬิกาอะตอม
8. เที่ยงตรงสุดๆ
9. นักฟิสิกส์ลดขนาด "นาฬิกาอะตอม" เหลือเท่า "เม็ดข้าว"